شلوغ می شویم
بوق می زنیم
و گاهی به هم می گوییم
حال امروزتان چطور است؟
درخت معصیت نیست
و آسمان سرپناه
فقط ما گاهی گاف می دهیم
و گاف گاهی به گناه ختم می شود.
عکس من و تو
روزی توی خیابان
و روی چراغ برق جا خوش می کند
به عکاس نگاه می کنیم
و دندان های مان را نشان می دهیم
و این خیابان دراز هرگز نمی پرسد
دندان نیش من چرا سیاه است .
خیابان که نمی ایستد
تو گاهی سکوت کن!